Ceiba
Uczucia to kolory duszy. Są cudowne i niezwykłe. Bez nich świat staje się bezbarwny i ponury.
William Paul Young

Psychoterapia

Jest formą specjalistycznej pomocy. To systematyczne i intencjonalne stosowanie oddziaływań psychologicznych, wykorzystujące wiedzę teoretyczną i umiejętności psychoterapeuty, których celem jest poprawa funkcjonowania osoby. To proces prowadzący do zmiany, która jest niezbędna do usunięcia zgłaszanych objawów.

Zmiana lub modyfikacja może dotyczyć zachowań, przekonań, reakcji emocjonalnych czy innych osobistych właściwości.

To także (albo przede wszystkim) spotkanie dwóch (lub więcej) osób, z których jedna jest specjalistą (psychologiem, psychiatrą, pedagogiem), zajmującym się prowadzeniem psychoterapii, posiadającym ukończony (zwykle czteroletni) kurs psychoterapii, który odbył wymagane staże kliniczne i który swoją pracę poddaje regularnej superwizji a druga jest specjalistą od samego siebie.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Jest jedną z form psychoterapii, której skuteczność dla większości zaburzeń jest potwierdzona licznymi badaniami. Jej podstawą teoretyczną jest założenie, że każdy z nas aktywnie konstruuje własną rzeczywistość, nadając znaczenie bodźcom napływającym z otoczenia. Innymi słowy, każdy z nas, w swoisty dla siebie sposób postrzega rzeczywistość i w swoisty dla siebie sposób rozumie to, co się wokół niego dzieje.

Założenia:

  • poznawcze: wydarzenie samo w sobie nie ma ŻADNEGO znaczenia – znaczenie ma to co o nim myślimy;
  • behawioralne: zmiana tego co robimy jest najlepszym sposobem na zmianę pozostałych systemów (myśli, emocje…)

Charakterystyczne elementy procesów poznawczych: myśli automatyczne, schematy poznawcze i poznawcze zniekształcenia, są wspólną cechą wielu problemów emocjonalnych i zaburzeń psychicznych. To one pośredniczą w utrwalaniu się określonych emocji i wpływają na nasze zachowanie.

Celem psychoterapii poznawczo-behawioralnej jest dotarcie do tych znaczeń i, o ile, nie są one przystosowawcze, zmodyfikowanie ich, by w konsekwencji nastąpiły zmiany emocjonalne i zmiany w zachowaniu.

Przykład:

Jedna ze zidentyfikowanych w terapii przekonań pacjentki brzmi „Jeśli popełnię błąd, wyśmieją mnie i w rezultacie odrzucą”. Ponieważ przekonanie to sprawia, że pacjentka spędza większość swojego czasu nad nanoszeniem kolejnych poprawek do swoich opracowań, jest wciąż podenerwowana i napięta. Nie ma dość czasu dla swojej rodziny, zaniedbuje obowiązki. Nie spotyka się z przyjaciółmi, nie ma czasu na rozrywkę, przyjemności, dla siebie…

Przeformułowanie powyższego przekonania na inne, bardziej przystosowawcze (np. Popełnienie błędu może zdarzyć się każdemu z nas i nie oznacza to, że zostaniemy wyśmiani czy odrzuceni”) , będzie jednym z celów terapii. Cel ten zostanie osiągnięty w efekcie zastosowania odpowiednich technik poznawczych i behawioralnych.

Terapia poznawczo – behawioralna ma udowodnioną skuteczność w wielu zaburzeniach, m.in.:

  • lękowych (m.in. nerwice, lęki paniczne, fobie, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, lęk o zdrowie)
  • depresji
  • zaburzeń odżywiania
  • zespół stresu pourazowego.

Terapia schematu:

Jest nowym, integracyjnym podejściem, czerpiącym inspirację z terapii poznawczo-behawioralnej, teorii przywiązania oraz terapii skoncentrowanej na emocjach. W odróżnieniu od klasycznej terapii poznawczo-behawioralnej, kładzie się tu większy nacisk na rolę głębokiej relacji terapeutycznej. Jest rekomendowana do pracy z pacjentami z diagnozą zaburzenia osobowości (m. in. zaburzenia osobowości borderline). Obok interwencji poznawczych stosuje się tu też techniki afektywne i doświadczeniowe.

Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. więcej informacji

Aby zapewnić Tobie najwyższy poziom realizacji usługi, opcje ciasteczek na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookies". Kontynuując przeglądanie strony bez zmiany ustawień lub klikając przycisk "Akceptuję" zgadzasz się na ich wykorzystanie.

Zamknij